២០២៦ លំហាត់បាល់ទាត់៖ ៧ គន្លឹះឈ្នះ
លំហាត់ហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់ល្អបំផុតចំនួន ៧ អាចបង្កើនការគ្រប់គ្រងបាល់ ការបញ្ជូន ល្បឿន កម្លាំង និងការសម្រេចចិត្ត ប្រសិនបើអ្នកហ្វឹកហាត់ជាប្រព័ន្ធយ៉ាងហោចណាស់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ សម្រាប់កីឡាករដំបូង ការប៉ះបាល់...
២០២៦ លំហាត់បាល់ទាត់៖ ៧ គន្លឹះឈ្នះ
លំហាត់ហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់ល្អបំផុតចំនួន ៧ អាចបង្កើនការគ្រប់គ្រងបាល់ ការបញ្ជូន ល្បឿន កម្លាំង និងការសម្រេចចិត្ត ប្រសិនបើអ្នកហ្វឹកហាត់ជាប្រព័ន្ធយ៉ាងហោចណាស់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍។ សម្រាប់កីឡាករដំបូង ការប៉ះបាល់ជាប់ជើង ១០០–២០០ ដងក្នុងមួយវគ្គ និងការបញ្ជូនជញ្ជាំង ៥០ ដងក្នុងមួយជើង គឺជាចំណុចចាប់ផ្តើមដែលវាស់វែងបាន។ សម្រាប់កីឡាករកម្រិតមធ្យម ការហ្វឹកហាត់គួរបន្ថែមការប្រែទិស ៤៥ និង ៩០ ដឺក្រេ ការរត់ខ្លី ១០–២០ ម៉ែត្រ និងការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធក្នុងរយៈពេល ៣០–៦០ វិនាទី។ លំហាត់របស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ FIFA និងគោលការណ៍កម្លាំងរបស់ សាកលវិទ្យាល័យ Oklahoma បង្ហាញថា បច្ចេកទេសត្រូវភ្ជាប់ជាមួយចលនា មិនមែនទាត់បាល់នៅកន្លែងដដែលជានិច្ចទេ។ ចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី រក្សាភាពត្រឹមត្រូវ ហើយបង្កើនល្បឿនតែបន្ទាប់ពីការគ្រប់គ្រងបាល់មានស្ថិរភាព។
[រូបភាព៖ កីឡាករវ័យក្មេងកំពុងប៉ះបាល់ជាបន្តបន្ទាប់លើទីលានស្មៅពេលព្រឹក មានកោណពណ៌ទឹកក្រូចរៀបជាជួរ]
តើចំណុចសំខាន់បំផុតនៃលំហាត់ហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់គឺអ្វី?
ចំណុចសំខាន់បំផុតគឺការហ្វឹកហាត់បច្ចេកទេសក្រោមលក្ខខណ្ឌដែលស្រដៀងនឹងការប្រកួត ដោយបញ្ចូលភាពត្រឹមត្រូវ ល្បឿន និងការសម្រេចចិត្តជាមួយគ្នា។ វគ្គល្អមួយគួរមានកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី បច្ចេកទេស ២០–៣០ នាទី លំហាត់កម្លាំងឬល្បឿន ១០–១៥ នាទី និងការសម្រាកសមស្រប។
កំហុសដែលខ្ញុំឃើញញឹកញាប់គឺអ្នកលេងចង់ទាត់ខ្លាំងពីនាទីដំបូង ដូចជាកំពុងប្រឡងចុងឆ្នាំ ប៉ុន្តែការប៉ះបាល់ដំបូងរបស់ពួកគេរត់ចេញពីជើង ២ ម៉ែត្រ។ ចាប់ផ្តើមយឺត ដើម្បីកំណត់ទីតាំងរាងកាយ ក្បាល និងជើងគាំទ្រ បន្ទាប់មកទើបបង្កើនល្បឿន។ ការវាស់វែងគួរធ្វើរៀងរាល់សប្តាហ៍ ដោយកត់ត្រាចំនួនប៉ះបាល់ជោគជ័យ ពេលវេលារត់ ១០ ម៉ែត្រ និងភាគរយបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើភាពត្រឹមត្រូវធ្លាក់ក្រោម ៨០% បន្ទាប់ពីបង្កើនល្បឿន នោះអ្នកបានបង្កើនល្បឿនលឿនពេកហើយ។ សម្រាប់ការយល់ដឹងអំពីការគ្រប់គ្រងបាល់ សូមមើល [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍គ្រប់គ្រងបាល់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម]។
ចង់រៀបចំវគ្គហ្វឹកហាត់ឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពជាងមុនមែនទេ? ស្វែងរកព័ត៌មានបន្ថែមនៅទីនេះ។
តើកីឡាករគួរធ្វើអ្វីក្នុងលំហាត់ទាំងនេះ?
កីឡាករគួរផ្តោតលើបាល់ទីតាំងរាងកាយ និងការសម្រេចចិត្ត មិនមែនតែចំនួនលំហាត់ដែលបានបញ្ចប់ទេ។ លំហាត់ទាំង ៧ ខាងក្រោមគ្របដណ្តប់ការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន ការញាក់បាល់ ការបាញ់ ការរត់ខ្លី និងការការពាររាងកាយជាមូលដ្ឋាន។
១. ការប៉ះបាល់ជិតជើង
ប្រើផ្នែកខាងក្នុង ខាងក្រៅ បាតជើង និងម្រាមជើងប៉ះបាល់ជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងតំបន់ ៣ × ៣ ម៉ែត្រ។ ធ្វើ ៣ សិត សិតនីមួយៗ ៤៥ វិនាទី ហើយសម្រាក ៣០ វិនាទី។ គោលដៅសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមគឺប៉ះបាន ៨០ ដងដោយមិនបាត់ការគ្រប់គ្រង ខណៈកីឡាករកម្រិតមធ្យមគួរឈានដល់ ១២០ ដង។ រក្សាក្បាលលើកឡើងរៀងរាល់ ៣–៤ ប៉ះ ដើម្បីបង្កើតទម្លាប់សង្កេតទីលាន។ ការហ្វឹកហាត់នេះមើលទៅសាមញ្ញ ប៉ុន្តែវាបង្ហាញច្បាស់ថាជើងណារបស់អ្នកមានបញ្ហា។ បើបាល់រត់ឆ្ងាយជាង ៥០ សង់ទីម៉ែត្រជាញឹកញាប់ សូមបន្ថយល្បឿន និងប្រើកម្លាំងប៉ះតិចជាងមុន។
២. ការបញ្ជូនជញ្ជាំង
ឈរចម្ងាយ ៥–៨ ម៉ែត្រពីជញ្ជាំង ហើយបញ្ជូនដោយជើងស្តាំ ៥០ ដង បន្ទាប់មកជើងឆ្វេង ៥០ ដង។ បញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង ឱ្យបាល់ត្រឡប់មកកម្ពស់ដែលងាយគ្រប់គ្រង។ នៅពេលមានស្ថិរភាព សូមបន្ថែមការប៉ះដំបូងទៅខាងឆ្វេង ឬស្តាំ មុនបញ្ជូនលើកទីពីរ។ អ្នកអាចដាក់គោលដៅទំហំ ៤០ × ៤០ សង់ទីម៉ែត្រលើជញ្ជាំង ដើម្បីវាស់ភាពត្រឹមត្រូវ។ បន្ទាប់ពី ១០០ ដង ប្រសិនបើបាល់ចូលគោលដៅតិចជាង ៧០ ដង សូមកុំបន្ថែមចម្ងាយឡើយ។ មនុស្សជាច្រើនចូលចិត្តបញ្ជូនខ្លាំង ព្រោះសំឡេងបាល់ប៉ះជញ្ជាំងធ្វើឱ្យមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនជាកីឡាករអាជីព ប៉ុន្តែភាពត្រឹមត្រូវជាអ្វីដែលឈ្នះការប្រកួត។
៣. ស្លាឡុំជុំវិញកោណ
ដាក់កោណ ៦–៨ ដុំ ចន្លោះពីគ្នា ១ ម៉ែត្រ ហើយញាក់បាល់ឆ្លងកាត់ដោយប្រើជើងទាំងពីរ។ ធ្វើ ៦ ជុំ ដោយព្យាយាមរក្សាបាល់នៅចម្ងាយមិនលើស ៥០ សង់ទីម៉ែត្រពីខ្លួន។ ជុំទី១ និងទី២ គួរផ្តោតលើការគ្រប់គ្រង ជុំទី៣ និងទី៤ បន្ថែមការប្រែទិស ហើយជុំទី៥ និងទី៦ ប្រើល្បឿនប្រកួត។ បន្ទាប់ពីកោណចុងក្រោយ ត្រូវរត់បន្ថែម ៥ ម៉ែត្រ ដើម្បីហ្វឹកហាត់ការផ្ទុះល្បឿនចេញពីការញាក់បាល់។ ការសិក្សាដោយ សមាគមវិទ្យាសាស្ត្រកីឡាអន្តរជាតិ ផ្តោតលើការភ្ជាប់បច្ចេកទេសជាមួយចលនាពិត ដូច្នេះកុំឈប់ភ្លាមៗនៅចុងកោណ។
[រូបភាព៖ កីឡាករម្នាក់ញាក់បាល់ឆ្លងកាត់កោណប្រាំបីនៅទីលានហ្វឹកហាត់ ពន្លឺថ្ងៃលិចបង្កើតស្រមោលវែង]
នេះជាពេលសមស្របសម្រាប់ពិនិត្យយុទ្ធសាស្ត្រ និងព័ត៌មាន World Cup ពី មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់។
៤. ការគ្រប់គ្រងបាល់ពីលើអាកាស
បោះបាល់ឡើងកម្ពស់ប្រហែល ១ ម៉ែត្រ ហើយទទួលដោយភ្លៅ ទ្រូង ឬជើង មុនបញ្ជូនបាល់ឱ្យនៅជិតខ្លួន។ ចាប់ផ្តើម ៣ សិត សិតនីមួយៗ ១០ ដង ហើយប្តូរផ្នែករាងកាយក្នុងមួយសិត។ គោលដៅមិនមែនទទួលបាល់ឱ្យស្អាតតែម្តងទេ ប៉ុន្តែត្រូវធ្វើឱ្យបាល់ធ្លាក់ក្នុងចម្ងាយមិនលើស ១ ម៉ែត្រ ដើម្បីប៉ះលើកបន្ទាប់។ បើអ្នកហ្វឹកហាត់ជាមួយមិត្តរួមក្រុម សូមឱ្យគេបោះបាល់ពីមុំផ្សេងៗ និងកម្ពស់ផ្សេងៗ។ នេះបង្កើតភាពមិនប្រាកដប្រជា ដែលការប្រកួតពិតមានជានិច្ច។ កុំប្រើតែក្បាលព្រោះវាមើលទៅគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ប៉ុន្តែមិនជួយការគ្រប់គ្រងបាល់ជិតជើងបានច្រើនទេ។
៥. ការបាញ់បន្ទាប់ពីការបញ្ជូន
រៀបចំលំហាត់ជាគូ៖ កីឡាករម្នាក់បញ្ជូនបាល់ទៅមុខ ហើយអ្នកបាញ់រត់ចូលទទួលបាល់មុនបាញ់ទៅជ្រុង។ ធ្វើ ១០ ដងពីខាងស្តាំ និង ១០ ដងពីខាងឆ្វេង បន្ទាប់មកប្តូរតួនាទី។ រាល់ការបាញ់គួរមានពេលសម្រាក ២០–៣០ វិនាទី ដើម្បីរក្សាគុណភាពចលនា។ ផ្តោតលើជើងគាំទ្រដែលចង្អុលទៅគោលដៅ ទ្រូងនៅលើបាល់ និងការបាញ់ទៅជ្រុងឆ្ងាយជាងការទាត់កម្លាំងទទេ។ ក្នុងការសាកល្បងជាក់ស្តែង ៣០ ដង អ្នកគួរកត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ និងបាល់ដែលអ្នកចាំទីអាចទប់បាន។ ទិន្នន័យនេះមានប្រយោជន៍ជាងការនិយាយថា “ខ្ញុំបាញ់បានល្អ” ដែលជាប្រយោគសម្រាប់លួងខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ។
៦. រត់ខ្លី និងប្រែទិស
ធ្វើការរត់ ១០ ម៉ែត្រ ៦ ដង និង ២០ ម៉ែត្រ ៤ ដង ដោយសម្រាក ៤៥–៦០ វិនាទីរវាងការរត់។ បន្ថែមការប្រែទិសនៅសញ្ញា ៥ ម៉ែត្រ ដោយបត់ជង្គង់ និងបន្ថយចំណុចកណ្តាលរាងកាយ មុនផ្ទុះល្បឿនទៅទិសថ្មី។ កុំធ្វើលំហាត់នេះនៅពេលសាច់ដុំអស់កម្លាំងខ្លាំង ព្រោះទម្រង់ចលនាខូច និងហានិភ័យរបួសកើនឡើង។ មុនរត់ ត្រូវកម្តៅដោយដើរលឿន ក្រវិលត្រគាក និងលោតស្រាល ៨–១០ នាទី។ តាមគោលការណ៍របស់ សមាគមវេជ្ជសាស្ត្រកីឡាអាមេរិក ការបង្កើនបន្ទុកបន្តិចម្តងៗមានសុវត្ថិភាពជាងការលោតពីការហ្វឹកហាត់សូន្យទៅការរត់ពេញកម្លាំង។
[រូបភាព៖ កីឡាករបាល់ទាត់កំពុងផ្ទុះល្បឿនឆ្លងកាត់សញ្ញាសម្គាល់នៅលើទីលានសើម បរិយាកាសផ្តោតខ្លាំង]
តើលំហាត់បាល់ទាត់ ៣ ប្រភេទណាដែលមានឥទ្ធិពលបំផុត?
លំហាត់ដែលមានឥទ្ធិពលបំផុតគឺការបញ្ជូនជញ្ជាំងសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវ ការញាក់កោណសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងនិងប្រែទិស និងហ្គេមតំបន់តូចសម្រាប់ការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ ការរួមបញ្ចូលទាំងបីធ្វើឱ្យអ្នកហ្វឹកហាត់បច្ចេកទេសក្នុងស្ថានភាពដែលកាន់តែជិតការប្រកួតពិត។
១. ភាពត្រឹមត្រូវមុនកម្លាំង
ការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ៨៥% ដោយកម្លាំងមធ្យមមានតម្លៃជាងការបញ្ជូនខ្លាំង ប៉ុន្តែបាត់បង់ ៤ ក្នុងចំណោម ១០ ដង។ ប្រើគោលដៅទំហំតូច ហើយបង្កើនចម្ងាយត្រឹម ១–២ ម៉ែត្រនៅពេលលទ្ធផលនៅស្ថិរភាព ២ វគ្គជាប់គ្នា។ វិធីនេះធ្វើឱ្យអ្នកដឹងថាការរីកចម្រើនពិត ឬគ្រាន់តែមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនកំពុងប្រឹង។ កត់ត្រាលទ្ធផលក្នុងសៀវភៅ ឬកម្មវិធីទូរស័ព្ទ ហើយប្រៀបធៀបតែជាមួយទិន្នន័យរបស់ខ្លួន មិនមែនជាមួយវីដេអូកីឡាករ Lionel Messi ដែលអ្នកមើលពេលយប់ទេ។
២. ការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ
បែងចែកតំបន់ ៤ × ៤ ម៉ែត្រ ហើយលេង ៣ ទល់ ១ ឬ ៤ ទល់ ២ ដោយកំណត់ការប៉ះបាល់ត្រឹម ២ ដង។ វគ្គនីមួយៗមានរយៈពេល ៤៥ វិនាទី សម្រាក ៣០ វិនាទី និងធ្វើ ៦ សិត។ លំហាត់នេះបង្ខំឱ្យអ្នកស្កេនជុំវិញខ្លួន មើលជម្រើសមុនទទួលបាល់ និងបញ្ជូនឱ្យលឿន។ ព័ត៌មានពី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប UEFA ក៏ផ្តោតលើការយល់ឃើញទីតាំង និងការសម្រេចចិត្តជាផ្នែកមួយនៃការអភិវឌ្ឍកីឡាករ។ ប្រសិនបើអ្នកមានបាល់តែប៉ះជញ្ជាំងជារៀងរាល់ថ្ងៃ អ្នកអាចបញ្ជូនបានស្អាត ប៉ុន្តែអាចមិនដឹងថាត្រូវបញ្ជូនទៅណា នៅពេលគូប្រកួតកំពុងរត់ចូល។
៣. ភាពអាចប្រើបានក្នុងការប្រកួត
រាល់លំហាត់គួរមានការបញ្ចប់ដែលភ្ជាប់ទៅស្ថានភាពប្រកួត ដូចជា បញ្ជូនហើយរត់ចូលទី ទទួលបាល់ហើយប្រែទិស ឬញាក់បាល់ហើយបាញ់ក្នុងរយៈពេល ៥ វិនាទី។ នេះជាព័ត៌មានសំខាន់ដែលអត្ថបទទូទៅជាច្រើនមិនបាននិយាយ៖ ប្រសិនបើលំហាត់មិនបង្ខំឱ្យអ្នកសង្កេត ឬសម្រេចចិត្ត វានឹងបង្កើនតែចលនាដៃជើង មិនមែនសមត្ថភាពប្រកួតទេ។ សាកល្បងថតវគ្គហ្វឹកហាត់ដោយទូរស័ព្ទ ហើយរាប់ចំនួនដងដែលអ្នកមើលជុំវិញមុនទទួលបាល់។ បើមានតិចជាង ១ ដងក្នុងរាល់ការទទួល ៣ លើក សូមដាក់មិត្តរួមក្រុមឱ្យបញ្ចេញសញ្ញាដោយដៃ ឬស្រែកបញ្ជា ដើម្បីបង្កើតសម្ពាធពិត។
ចង់ពិនិត្យការវិភាគការប្រកួត និងស្ថិតិកីឡាករដែលអាចជួយឱ្យយល់ពីការសម្រេចចិត្តមែនទេ? មើលព័ត៌មានបន្ថែមពី មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់។
តើមានករណីពិសេស និងកំហុសអ្វីខ្លះដែលគួរប្រុងប្រយ័ត្ន?
ករណីពិសេសសំខាន់ៗរួមមានការហ្វឹកហាត់លើទីលានរឹង ការត្រឡប់មកពីរបួស ការហ្វឹកហាត់ក្នុងអាកាសធាតុក្តៅ និងការខុសគ្នារវាងតួនាទីអ្នកការពារ ខ្សែបម្រើ និងខ្សែប្រយុទ្ធ។ ការកែចំនួនសិត ពេលសម្រាក និងល្បឿនគឺចាំបាច់ ដើម្បីរក្សាគុណភាព និងកាត់បន្ថយហានិភ័យរបួស។
លើទីលានរឹង សូមកាត់បន្ថយការរត់ប្តូរទិសប្រហែល ២០–៣០% ហើយប្រើស្បែកជើងដែលសមស្របនឹងផ្ទៃទីលាន។ នៅសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ជាង ៣០ អង្សាសេ សម្រាករៀងរាល់ ១០–១៥ នាទី ផឹកទឹកជាបន្តបន្ទាប់ និងឈប់ភ្លាមៗប្រសិនបើវិលមុខ ឈឺក្បាល ឬចង្អោរ។ កីឡាករដែលកំពុងត្រឡប់ពីរបួសគួរទទួលការណែនាំពីអ្នកជំនាញសុខភាព មិនគួរចម្លងវគ្គហ្វឹកហាត់របស់ Cristiano Ronaldo ដោយគ្មានការកែសម្រួលទេ។ កំហុសធំបំផុតគឺធ្វើច្រើនពេកក្នុងថ្ងៃតែមួយ ហើយបាត់បង់ ៣ ថ្ងៃបន្ទាប់ដោយសារឈឺសាច់ដុំ។ តម្លៃពិតរបស់វគ្គហ្វឹកហាត់គឺភាពជាប់លាប់ មិនមែនការឈឺចាប់ដែលអាចយកទៅអួតជាមួយមិត្តភក្តិឡើយ។
[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកកំពុងកែជំហរជើងរបស់កីឡាករម្នាក់នៅជិតទីលាន សៀវភៅកត់ត្រាស្ថិតិនៅក្នុងដៃ]
សម្រាប់ការរៀបចំកាលវិភាគតាមតួនាទី សូមអាន [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ ផែនការហ្វឹកហាត់សម្រាប់ខ្សែការពារ ខ្សែបម្រើ និងខ្សែប្រយុទ្ធ]។
អ្នកចង់កែសម្រួលផែនការតាមកម្រិត និងពេលវេលារបស់ខ្លួនទេ? ស្វែងរកជម្រើសសមស្របនៅទីនេះ។
តើសេចក្តីសម្រេចចុងក្រោយសម្រាប់លំហាត់ហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់គឺអ្វី?
ផែនការល្អបំផុតគឺធ្វើលំហាត់បច្ចេកទេស ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយចាប់ផ្តើមពីការប៉ះបាល់ និងបញ្ជូន បន្ថែមការញាក់ បាញ់ រត់ខ្លី និងហ្គេមតំបន់តូច។ កត់ត្រាលទ្ធផលជាក់ស្តែង ដូចជា ភាពត្រឹមត្រូវ ៨០–៨៥% ពេលរត់ ១០ ម៉ែត្រ និងចំនួនបាល់ដែលគ្រប់គ្រងបាន មុនពេលបង្កើនកម្រិត។
សម្រាប់វគ្គមួយ អ្នកអាចប្រើរចនាសម្ព័ន្ធ ៦០ នាទី៖ កម្តៅសាច់ដុំ ១០ នាទី បច្ចេកទេស ២០ នាទី ល្បឿនឬកម្លាំង ១៥ នាទី ហ្គេមតំបន់តូច ១០ នាទី និងបន្ថយសកម្មភាព ៥ នាទី។ រៀងរាល់ ២ សប្តាហ៍ សូមពិនិត្យថាតើការប៉ះដំបូងប្រសើរឡើងឬទេ ការបញ្ជូនខុសបន្ថយឬទេ និងការសម្រេចចិត្តលឿនឡើងឬទេ។ ប្រសិនបើគ្មានការរីកចម្រើន សូមប្តូរលក្ខខណ្ឌលំហាត់ មិនមែនគ្រាន់តែបន្ថែមចំនួនសិតទេ។ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់អាចជួយអ្នកភ្ជាប់ការអភិវឌ្ឍជំនាញជាមួយការវិភាគការប្រកួត និងព័ត៌មាន World Cup 2026 ប៉ុន្តែការប៉ះបាល់នៅលើទីលាននៅតែជាផ្នែកដែលគ្មានគេអាចធ្វើជំនួសអ្នកបាន។
ចាប់ផ្តើមដោយលំហាត់មួយថ្ងៃនេះ ហើយវាស់លទ្ធផលម្តងទៀតក្នុងរយៈពេល ១៤ ថ្ងៃ។
[Internal Link: ផែនការហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់ប្រចាំសប្តាហ៍]
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើលំហាត់ហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់ល្អបំផុតមានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ លំហាត់ហ្វឹកហាត់បាល់ទាត់ល្អបំផុតគឺលំហាត់ដែលបង្កើនជំនាញដែលត្រូវប្រើក្នុងការប្រកួត ដូចជា ការប៉ះបាល់ ការបញ្ជូន ការញាក់ ការបាញ់ និងការសម្រេចចិត្ត។ លំហាត់គួរតែមានគោលដៅវាស់វែងបាន ដូចជា ការបញ្ជូនត្រឹមត្រូវ ៨០% ឬការប៉ះបាល់ ១០០ ដងដោយមិនបាត់ការគ្រប់គ្រង។ វាមិនចាំបាច់ជាលំហាត់ស្មុគស្មាញទេ ប៉ុន្តែត្រូវធ្វើជាប់លាប់ និងបង្កើនភាពលំបាកបន្តិចម្តងៗ។
សំណួរ៖ តើគួរចាប់ផ្តើមលំហាត់បាល់ទាត់យ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមដោយកម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី បន្ទាប់មកធ្វើការប៉ះបាល់ និងបញ្ជូនជញ្ជាំង ២០ នាទី។ បន្ថែមការញាក់កោណ ១០ នាទី និងលំហាត់រត់ខ្លី ១០ នាទី មុនបន្ថយសកម្មភាព។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរធ្វើ ២–៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយរក្សាភាពត្រឹមត្រូវជាងល្បឿន ហើយកត់ត្រាលទ្ធផលរៀងរាល់ ១៤ ថ្ងៃ។
សំណួរ៖ តើការបញ្ជូនជញ្ជាំងខុសពីការលេងតំបន់តូចយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ការបញ្ជូនជញ្ជាំងបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវ និងការប៉ះដំបូង ខណៈការលេងតំបន់តូចបង្កើនការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ។ ជញ្ជាំងផ្តល់ចលនាដែលអាចព្យាករបាន ប៉ុន្តែហ្គេម ៣ ទល់ ១ ឬ ៤ ទល់ ២ មានគូប្រកួត និងជម្រើសច្រើន។ ដូច្នេះគួរប្រើទាំងពីរ៖ ចាប់ផ្តើមដោយជញ្ជាំង ហើយបញ្ចប់ដោយហ្គេមតំបន់តូច ដើម្បីភ្ជាប់បច្ចេកទេសទៅស្ថានភាពប្រកួត។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបានជាលំហាត់ញាក់បាល់របស់ខ្ញុំមិនធ្វើឱ្យប្រសើរឡើង?
ចម្លើយ៖ មូលហេតុជាញឹកញាប់គឺអ្នកផ្តោតលើការឆ្លងកាត់កោណលឿនពេក ខណៈការប៉ះបាល់មិនស្ថិរភាព។ បន្ថយល្បឿន រក្សាបាល់ក្នុងចម្ងាយ ៣០–៥០ សង់ទីម៉ែត្រ និងថតវីដេអូ ៣ ជុំ ដើម្បីពិនិត្យជំហររាងកាយ។ ប្រសិនបើបាល់រត់ឆ្ងាយជាង ១ ម៉ែត្រច្រើនដង សូមបន្ថយចំនួនកោណ ឬបង្កើនចន្លោះរវាងកោណ មុនបន្ថែមល្បឿន។
សំណួរ៖ តើលំហាត់បាល់ទាត់ត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃប៉ុណ្ណា?
ចម្លើយ៖ ឧបករណ៍មូលដ្ឋានត្រូវការបាល់មួយ ជញ្ជាំងមានសុវត្ថិភាព កោណ ៦–៨ ដុំ និងនាឡិកាចាប់ពេល ដូច្នេះមិនចាំបាច់ចំណាយច្រើនទេ។ ប្រសិនបើគ្មានកោណ អ្នកអាចប្រើដបទឹកដែលមានគម្របជាប់ ប៉ុន្តែត្រូវដាក់ឱ្យមានសុវត្ថិភាព និងមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់អ្នកដទៃ។ កម្មវិធីទូរស័ព្ទសម្រាប់ថតវីដេអូ និងកត់ត្រាលទ្ធផលក៏គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការតាមដានដំបូង។
សំណួរ៖ តើគួរហ្វឹកហាត់ប៉ុន្មានថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ កីឡាករភាគច្រើនគួរហ្វឹកហាត់បច្ចេកទេស ៣ ថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយទុកយ៉ាងហោចណាស់ ១ ថ្ងៃសម្រាប់ការសម្រាកឬសកម្មភាពស្រាល។ វគ្គមួយអាចមានរយៈពេល ៤៥–៦០ នាទី ដោយមិនរាប់ការប្រកួតពេញលេញ។ ប្រសិនបើមានការឈឺសន្លាក់ ឈឺខ្លាំង ឬអស់កម្លាំងជាប់លាប់ សូមកាត់បន្ថយបន្ទុក និងពិគ្រោះអ្នកជំនាញសុខភាព មុនត្រឡប់ទៅល្បឿនធម្មតា។
អរគុណអ្នកសម្រាប់ការអាន
មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ · Editorial Archive · No. 01