២០២៦ ការពារបាល់ជ្រុង៖ គន្លឹះ ៧ យ៉ាង

ការការពារបាល់ជ្រុងត្រឹមត្រូវអាចកាត់បន្ថយឱកាសរបូតគ្រាប់បាល់បានយ៉ាងច្រើន ព្រោះនៅ FIFA World Cup Qatar 2022 ប្រហែល ១៩% នៃគ្រាប់បាល់ទាំងអស់ដែលមិនរាប់បាល់ពិន័យ និងបាល់ចូលទីខ្លួនឯង កើតចេញពីស្ថានភាពបាល់សេតភីស។ គេហទំព័រ មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់ ផ្តល់ការវិភាគសម្រាប់អ្នកគាំទ្រនៅកម្ពុជា និងអ្នកតាមដាន FIFA World Cup 2026 អំពីការរៀបចំការពារបាល់ជ្រុង ការសម្គាល់តំបន់ និងការតាមកីឡាករ។ ក្រុមភាគច្រើនប្រើវិធីសាស្ត្រលាយបញ្ចូល ដោយដាក់ខ្សែការពារនៅតំបន់គ្រោះថ្នាក់ ហើយឱ្យកីឡាករផ្សេងទៀតតាមអ្នកលេងដែលមានកម្ពស់ ឬសមត្ថភាពតែតខ្លាំង។ ក្នុងទិន្នន័យការប្រកួតឆ្នាំ ២០២២ គ្រាប់បាល់កើតពីបាល់ជ្រុងមានប្រហែល ១ ក្នុង ៣៥ ដង ដូច្នេះសេចក្តីលម្អិតតូចៗសំខាន់ណាស់។ ចំណុចអនុវត្តភ្លាមៗគឺកំណត់អ្នកទទួលខុសត្រូវឱ្យច្បាស់ បញ្ជាទំនាក់ទំនងមុនបាល់ត្រូវបានទាត់ និងបណ្តេញបាល់ទៅតំបន់សុវត្ថិភាព មិនមែនគ្រាន់តែប៉ះឱ្យឆ្ងាយទេ។

[រូបភាព៖ អ្នកចាំទី និងខ្សែការពាររៀបជួរនៅក្នុងប្រអប់ពិន័យ មុនបាល់ជ្រុងក្នុងពហុកីឡដ្ឋានភ្លឺច្បាស់]

ខាងក្រោមនេះជាវិធីដែលខ្ញុំបានសាកល្បងក្នុងការវិភាគស្ថានភាពបាល់ជ្រុងជាច្រើន ហើយខ្ញុំនឹងបែងចែកអ្វីដែលមានប្រសិទ្ធភាព អ្វីដែលបរាជ័យ និងអ្វីដែលអ្នកអាចយកទៅប្រើបានដោយមិនចាំបាច់មានថវិកាក្លឹបធំៗ។ មុននឹងចាប់ផ្តើម សូមកុំធ្វើដូចក្រុមស្ម័គ្រចិត្តជាច្រើនដែលឈរជុំគ្នា ប៉ុន្តែមិនដឹងថានរណាត្រូវការពារតំបន់ណា។ វាមើលទៅមានសុវត្ថិភាព តែជាក់ស្តែងគឺជាការអញ្ជើញឱ្យគូប្រកួតរត់ចូលដោយសេរី។ សម្រាប់ការយល់ដឹងអំពីរបៀបអានស្ថិតិការប្រកួត សូមមើល [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍វិភាគយុទ្ធសាស្ត្របាល់ទាត់]។

ចង់ស្គាល់ការវិភាគបាល់ទាត់បន្ថែមមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើខ្ញុំបានសាកល្បងអ្វីខ្លះ?

ការសាកល្បងរបស់ខ្ញុំផ្តោតលើការប្រៀបធៀបវិធីការពារបីប្រភេទ៖ ការការពារតំបន់ ការការពារតាមមនុស្ស និងការការពារលាយបញ្ចូល។ ខ្ញុំយកគំរូពី FIFA World Cup Qatar 2022 ព័ត៌មានបណ្តុះបណ្តាលរបស់ FIFA និងការអនុវត្តដែលប្រើដោយក្រុមអឺរ៉ុបជាច្រើន ដើម្បីពិនិត្យមើលថាតើការរៀបចំមួយណាអាចទប់ការរត់ចូល ការបញ្ជូនបាល់ខ្លី និងបាល់ទីពីរបានល្អជាងគេ។ FIFA Training Centre បានបង្ហាញថា ក្នុងចំណោមក្រុម ៣២ មានតែ ៥ ក្រុមប៉ុណ្ណោះដែលដាក់កីឡាករឈរលើបង្គោលយ៉ាងហោចណាស់មួយ ហើយមានតែ ៦ ក្រុមដែលទុកកីឡាករម្នាក់នៅខាងលើសម្រាប់ការវាយបក។ នេះមានន័យថា ២៦ ក្រុមបាននាំកីឡាករខាងក្រៅទាំង ១០ នាក់ត្រឡប់មកការពារ។ ចំណុចនេះគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ ព្រោះអ្នកលេងជាច្រើនគិតថាការទុកម្នាក់នៅខាងលើតែងតែជួយវាយបក ប៉ុន្តែវាក៏អាចធ្វើឱ្យតំបន់ប្រអប់ពិន័យស្តើងពេកផងដែរ។

ខ្ញុំបានវាយតម្លៃស្ថានភាពតាមចំណុចសំខាន់ៗដូចនេះ៖

តើអ្នកចាំទីអាចមើលឃើញអ្នកទាត់ និងផ្លូវបាល់ដែរឬទេ?
តើខ្សែការពារទប់ការរត់ចូលមុខសសរទីមួយបានឬទេ?
តើក្រុមអាចឈ្នះបាល់ទីពីរនៅជុំវិញបន្ទាត់ប្រអប់ពិន័យបានឬទេ?
បន្ទាប់ពីបណ្តេញបាល់ តើមានអ្នកត្រៀមទប់ការបញ្ជូនបាល់ចូលជុំទីពីរឬទេ?

ការវាស់វែងបែបនេះល្អជាងការសម្រេចថា “យើងការពារល្អ” ដោយសារតែបាល់មិនចូលទី។ ពេលខ្លះគូប្រកួតបាញ់ខុស ខណៈការរៀបចំរបស់អ្នកពិតជាខូចរួចទៅហើយ។ និយាយត្រង់ៗ គឺកុំច្រឡំសំណាងជាយុទ្ធសាស្ត្រ។

តើការរៀបចំដំបូងគួរមានអ្វីខ្លះ?

ការរៀបចំដំបូងគួរបែងចែកតួនាទីច្បាស់រវាងអ្នកចាំទី អ្នកការពារតំបន់ អ្នកតាមមនុស្ស អ្នកការពារបាល់ទីពីរ និងកីឡាករត្រៀមវាយបក។ ប្រព័ន្ធដែលអាចអនុវត្តបានលឿនបំផុតគឺដាក់កីឡាករ ៧ ឬ ៨ នាក់នៅចន្លោះបង្គោលទីពីរ បន្ទាត់គោល និងចំណុចបាល់ពិន័យ ខណៈកីឡាករម្នាក់ ឬពីរនាក់ទទួលខុសត្រូវលើគែមប្រអប់។ អ្នកចាំទីត្រូវប្រកាសពាក្យបញ្ជាខ្លីមុនបាល់ត្រូវបានទាត់ ដូចជា “សសរទីមួយ” “រុញឡើង” ឬ “អ្នករបស់អ្នក” ដើម្បីកុំឱ្យមានការស្ទាក់ស្ទើរ។ ក្នុងការហ្វឹកហាត់របស់ក្រុមកម្រិតស្ម័គ្រចិត្ត ខ្ញុំសង្កេតឃើញថាបញ្ហាធំបំផុតមិនមែនកម្ពស់ទេ ប៉ុន្តែជាការមិនដឹងថាតើអ្នកណាត្រូវវាយបាល់។ ប្រសិនបើកីឡាករពីរនាក់រង់ចាំឱ្យគ្នាទៅបាល់ អ្នកវាយប្រហារនឹងទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ភ្លាមៗ។ ដូច្នេះ តួនាទីត្រូវហ្វឹកហាត់ជាមួយសញ្ញាចាប់ផ្តើម និងសញ្ញាបញ្ចប់ មិនមែនហ្វឹកហាត់តែការទាត់បាល់ចេញឡើយ។

[រូបភាព៖ គ្រូបង្វឹកបង្ហាញផែនទីតំបន់ការពារបាល់ជ្រុងដល់កីឡាករនៅជាប់ទីលាន]

ការការពារតំបន់មានអត្ថប្រយោជន៍នៅតំបន់ជិតគោល ព្រោះកីឡាករមិនចាំបាច់រត់តាមអ្នកវាយប្រហារដែលព្យាយាមទាញទីតាំងរបស់ពួកគេចេញ។ ទោះយ៉ាងណា អ្នកឈរនៅតំបន់ត្រូវ “វាយប្រហារបាល់” មិនមែនឈរមើលវាទេ។ ការសង្កេតមួយដែលមនុស្សជាច្រើនមើលរំលងគឺការរត់ចូលមុនពេលបាល់ត្រូវបានទាត់៖ ប្រសិនបើខ្សែការពារខាងមុខមិនទប់ការរត់នេះ អ្នកការពារតំបន់នឹងត្រូវបានរុញបំបែក។ ផ្ទុយទៅវិញ ការតាមមនុស្សផ្តោតលើការរារាំងការបាញ់ ប៉ុន្តែអាចបរាជ័យនៅពេលអ្នកវាយប្រហារប្តូរទិស ឬប្រើការរារាំងដោយមិត្តរួមក្រុម។ វិធីលាយបញ្ចូលជាទូទៅមានតុល្យភាពល្អជាង ដោយអ្នកខ្ពស់ការពារតំបន់សំខាន់ ខណៈខ្សែការពារដែលអានការរត់បានល្អតាមអ្នកគ្រោះថ្នាក់។ ប្រភព៖ FIFA Training Centre ក៏បានបង្ហាញថាក្រុមក្នុង World Cup 2022 មាននិន្នាការប្រើវិធីលាយបញ្ចូលជាងការប្រើប្រព័ន្ធតែមួយសុទ្ធ។

ចង់រៀបចំការពារឱ្យមានវិន័យជាងមុនមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើវិធីនេះដំណើរការល្អនៅពេលណា?

វិធីលាយបញ្ចូលដំណើរការល្អនៅពេលក្រុមមានអ្នកចាំទីដែលអាចបញ្ជាតំបន់បាន ខ្សែការពារខ្ពស់មួយចំនួន និងអ្នកលេងដែលមានវិន័យក្នុងការតាមមនុស្ស។ វាអាចការពារតំបន់ជិតបង្គោលទីមួយ បង្គោលទីពីរ និងចំណុចបាល់ពិន័យក្នុងពេលតែមួយ ខណៈដែលកាត់បន្ថយឱកាសឱ្យអ្នកវាយប្រហាររត់ចូលដោយគ្មានអ្នកតាម។ ក្រុមដែលប្រើវិធីនេះគួររៀបចំអ្នកការពារម្នាក់នៅខាងមុខតំបន់ ៦ យ៉ាត ដើម្បីរារាំងបាល់ខ្លី ឬការបញ្ជូនបាល់ត្រឡប់ក្រោយ។ អ្នកផ្សេងទៀតគួរគ្រប់គ្រងគែមប្រអប់ ព្រោះបាល់ដែលបណ្តេញមិនល្អអាចធ្លាក់ទៅជើងអ្នកបាញ់ពីចម្ងាយ។ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ FIFA បានរាយការណ៍ថា ក្នុងការប្រកួត World Cup Qatar 2022 មានប្រហែល ១ ក្នុង ៣៥ បាល់ជ្រុងបញ្ចប់ដោយគ្រាប់បាល់ ខណៈបាល់ហ្វ្រីឃីកមានអត្រាប្រហែល ១ ក្នុង ២៧។ វាបង្ហាញថាបាល់ជ្រុងមិនមែនជាហានិភ័យតូចដែលអាចមើលរំលងបានទេ។ បើយើងគិតថា “វាកើតឡើងកម្រណាស់” នោះយើងកំពុងទិញហានិភ័យក្នុងតម្លៃថោកពេក។

ចំណុចដែលខ្ញុំណែនាំឱ្យហ្វឹកហាត់គឺ៖

បាល់ជ្រុងបញ្ជូនចូលជិតសសរទីមួយ។
បាល់ជ្រុងបញ្ជូនខ្ពស់ទៅសសរទីពីរ។
បាល់ជ្រុងលេងខ្លីជាមួយកីឡាករម្នាក់នៅជិតអ្នកទាត់។
បាល់ត្រូវបានបណ្តេញទៅគែមប្រអប់ ហើយគូប្រកួតបាញ់ជុំទីពីរ។
ការរុញខ្សែការពារឡើងក្រោយការបណ្តេញបាល់។

ការហ្វឹកហាត់គួរចាប់ផ្តើមដោយល្បឿនពាក់កណ្តាល ដើម្បីឱ្យអ្នកលេងចាំតួនាទី បន្ទាប់មកទើបបន្ថែមការរារាំង ការរត់បន្លំ និងការបញ្ជូនបាល់ខ្លី។ តាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អាស៊ី ការរៀបចំស្ថានភាពបាល់សេតភីសត្រូវការទំនាក់ទំនង និងការផ្លាស់ប្តូរទីតាំងជាក្រុម មិនមែនពឹងផ្អែកលើកីឡាករខ្ពស់តែម្នាក់ឡើយ។

តើការការពារបាល់ជ្រុងបរាជ័យនៅកន្លែងណា?

ការការពារបាល់ជ្រុងបរាជ័យជាញឹកញាប់នៅពេលក្រុមមិនទប់ការរត់ចូល មិនប្រើសញ្ញាទំនាក់ទំនង និងមិនត្រៀមការពារបាល់ទីពីរ។ ការប្រមូលកីឡាករច្រើនពេកនៅជិតគោលអាចធ្វើឱ្យតំបន់គែមប្រអប់ទំនេរ ហើយធ្វើឱ្យការវាយបករបស់ក្រុមខ្សោយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ការទុកកីឡាករច្រើនពេកនៅខាងលើអាចបើកចន្លោះក្នុងប្រអប់។ ការសម្រេចថាតើត្រូវទុកម្នាក់ ឬពីរនាក់សម្រាប់វាយបកគួរអាស្រ័យលើល្បឿនអ្នកលេង សមត្ថភាពកាន់បាល់ និងរបៀបដែលគូប្រកួតប្រើបាល់ជ្រុង—not on habit. សម្រាប់ក្រុមដែលមានអ្នកចាំទីមិនសូវចេញពីគោល ការដាក់ខ្សែការពារជិតសសរទាំងពីរអាចមានប្រយោជន៍ ប៉ុន្តែត្រូវដឹងថាវាកាត់បន្ថយមនុស្សសម្រាប់ប្រយុទ្ធលើអាកាស។ ខ្ញុំបានឃើញក្រុមមួយបណ្តេញបាល់បានល្អ ប៉ុន្តែបាត់បង់បាល់ទីពីរបីដងជាប់គ្នា ព្រោះអ្នកនៅគែមប្រអប់ឈរខ្ពស់ពេក ហើយមិនបិទជ្រុងបាញ់។ នេះជាព័ត៌មានលម្អិតដែលតារាងស្ថិតិទូទៅអាចមិនបង្ហាញ។

[រូបភាព៖ ខ្សែការពារប្រជែងបាល់លើអាកាស ខណៈអ្នកវាយប្រហាររត់ចូលនៅក្នុងប្រអប់ពិន័យ]

សញ្ញាគ្រោះថ្នាក់មួយទៀតគឺការបញ្ជូនបាល់ខ្លី។ ក្រុមការពារជាច្រើនរៀបចំរួចសម្រាប់បាល់ខ្ពស់ ប៉ុន្តែពេលគូប្រកួតបញ្ជូនទៅកីឡាករនៅជិតជ្រុង ខ្សែការពារខាងមុខមិនដឹងថាតើត្រូវចេញទៅបិទ ឬរក្សាតំបន់។ ដំណោះស្រាយគឺកំណត់អ្នកទទួលខុសត្រូវម្នាក់សម្រាប់ការពារបាល់ខ្លី ហើយអ្នកនៅសល់ត្រូវរុញតំបន់ដោយរក្សាចម្ងាយរវាងគ្នា។ មិនគួរឱ្យកីឡាករពីរនាក់ចេញទៅបាល់ដូចគ្នា ព្រោះវាបង្កើតចន្លោះទំនេរនៅខាងក្រោយ។ បន្ទាប់ពីបាល់ត្រូវបានបញ្ជូនចូល អ្នកការពារត្រូវបញ្ចេញកម្លាំងទៅរកបាល់ និងប្រើរាងកាយរារាំងការរត់ មិនមែនរង់ចាំឱ្យបាល់មកដល់ក្បាលដោយស្ងៀមស្ងាត់ឡើយ។ តាម IFAB Laws of the Game បាល់ជ្រុងគឺជាវិធីចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញដែលអនុញ្ញាតឱ្យក្រុមវាយប្រហាររៀបចំការរត់ និងទីតាំងដោយមានពេលវេលា។ ដូច្នេះ ក្រុមការពារត្រូវត្រៀមទាំងបាល់ដំបូង និងសកម្មភាពបន្ត។

សម្រាប់អ្នកដែលចង់ពិនិត្យចំណុចខ្សោយរបស់ក្រុម សូមប្រើ [តំណភ្ជាប់ខាងក្នុង៖ បញ្ជីត្រួតពិនិត្យវិភាគការប្រកួត] ហើយកត់ត្រាបាល់ជ្រុងរាល់លើកតាមប្រភេទ មិនមែនកត់តែគ្រាប់បាល់ចូលទេ។

ចង់ពិនិត្យចន្លោះខ្សែការពារឱ្យបានច្បាស់ជាងមុនមែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើខ្ញុំនឹងប្រើវិធីនេះម្តងទៀតឬទេ?

ខ្ញុំនឹងប្រើការការពារលាយបញ្ចូលម្តងទៀត ព្រោះវាផ្តល់តុល្យភាពល្អបំផុតរវាងការការពារតំបន់ និងការរារាំងអ្នកវាយប្រហារសំខាន់ៗ។ ទោះជាយ៉ាងណា វាមិនមែនជារូបមន្តស្វ័យប្រវត្តិទេ។ ក្រុមត្រូវកែប្រែទីតាំងតាមសមត្ថភាពអ្នកចាំទី កម្ពស់ខ្សែការពារ ជើងទាត់របស់អ្នកទាត់បាល់ជ្រុង និងលំនាំរត់របស់គូប្រកួត។ ប្រសិនបើអ្នកទាត់បាល់ប្រើជើងស្តាំពីជ្រុងខាងឆ្វេង បាល់អាចកោងចូលទៅរកទីតាំងគោលខុសពីការទាត់ជើងឆ្វេងពីជ្រុងដូចគ្នា។ អ្នកវិភាគគួរពិនិត្យវីដេអូ ៥ ទៅ ១០ បាល់ជ្រុងចុងក្រោយរបស់គូប្រកួត ដើម្បីរកមើលថាតើពួកគេចូលចិត្តសសរទីមួយ សសរទីពីរ ឬការលេងខ្លី។ ក្នុងការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ ក្រុមដែលរៀបចំបានល្អនឹងមិនត្រឹមតែមានកីឡាករខ្ពស់ទេ ប៉ុន្តែមានសញ្ញាទំនាក់ទំនង សមត្ថភាពប្រតិកម្ម និងផែនការសម្រាប់បាល់ទីពីរ។ សរុបខ្លី៖ ការពារតំបន់សម្រាប់ទីតាំងគោល តាមមនុស្សសម្រាប់អ្នកគ្រោះថ្នាក់ និងរក្សាអ្នកលេងម្នាក់នៅគែមប្រអប់ដើម្បីបិទការបាញ់ត្រឡប់ក្រោយ។ នោះជាវិធីសន្សំហានិភ័យដែលមានតម្លៃជាងការប្រមូលមនុស្សដោយគ្មានគម្រោង។

សម្រាប់ការវិភាគការប្រកួត និងការព្យាករណ៍ដែលផ្អែកលើទិន្នន័យ សូមចូលមើល មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់។ ការសម្រេចចិត្តល្អចាប់ផ្តើមពីព័ត៌មានច្បាស់ មិនមែនពីការទាយដោយអារម្មណ៍ទេ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

[រូបភាព៖ ក្រុមបាល់ទាត់អបអរបន្ទាប់ពីបណ្តេញបាល់ជ្រុងបានសម្រេច នៅក្រោមពន្លឺពហុកីឡដ្ឋានពេលយប់]

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើការការពារបាល់ជ្រុងមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការការពារបាល់ជ្រុងគឺជាការរៀបចំកីឡាករដើម្បីរារាំងការបញ្ជូនបាល់ និងការបាញ់ចូលទីពីការចាប់ផ្តើមលេងនៅជ្រុងទីលាន។ ក្រុមអាចប្រើការការពារតំបន់ ការតាមមនុស្ស ឬវិធីលាយបញ្ចូល។ គោលដៅមិនមែនតែបណ្តេញបាល់ដំបូងទេ ប៉ុន្តែត្រូវការពារបាល់ទីពីរ និងការបញ្ជូនបាល់ជុំទីពីរផងដែរ។

សំណួរ៖ តើគួររៀបចំការពារបាល់ជ្រុងជាដំណាក់កាលដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ត្រូវកំណត់តួនាទី បែងចែកតំបន់ និងហ្វឹកហាត់សញ្ញាទំនាក់ទំនងមុនពេលហ្វឹកហាត់ល្បឿនពេញ។ ដាក់អ្នកលេងនៅសសរទីមួយ សសរទីពីរ តំបន់កណ្តាល និងគែមប្រអប់ ហើយកំណត់អ្នកម្នាក់សម្រាប់បាល់ខ្លី។ បន្ទាប់មកសាកល្បងបាល់ខ្ពស់ បាល់ខ្លី និងបាល់បណ្តេញត្រឡប់ ដោយវាស់ថាតើក្រុមឈ្នះបាល់ទីពីរបានប៉ុន្មានលើក។

សំណួរ៖ តើការការពារតំបន់ និងការតាមមនុស្សខុសគ្នាយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការការពារតំបន់ផ្តល់ឱ្យកីឡាករទទួលខុសត្រូវលើទីតាំងជាក់លាក់ ខណៈការតាមមនុស្សផ្តល់ឱ្យកីឡាករទទួលខុសត្រូវលើអ្នកវាយប្រហារជាក់លាក់។ ការការពារតំបន់មានសុវត្ថិភាពជាងនៅជិតគោល ប៉ុន្តែអាចត្រូវបានវាយដោយការរត់ចូល។ ការតាមមនុស្សរារាំងអ្នកបាញ់បានល្អ ប៉ុន្តែអាចរងផលប៉ះពាល់ពីការរារាំង និងការប្តូរទីតាំង ដូច្នេះវិធីលាយបញ្ចូលជាជម្រើសសមស្របសម្រាប់ក្រុមជាច្រើន។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីការការពារបាល់ជ្រុងខ្លះបរាជ័យ ទោះមានកីឡាករច្រើននៅក្នុងប្រអប់?

ចម្លើយ៖ វាបរាជ័យព្រោះចំនួនកីឡាករច្រើនមិនមានន័យថាតួនាទីច្បាស់ ឬការប្រជែងបាល់មានគុណភាពទេ។ ប្រសិនបើគ្មានអ្នកទប់ការរត់ចូល គ្មានអ្នកការពារគែមប្រអប់ និងគ្មានការបញ្ជាទីតាំង អ្នកវាយប្រហារអាចរកចន្លោះបាន។ ក្រុមគួរមើលវីដេអូឡើងវិញ ដើម្បីស្វែងរកថាតើបញ្ហាកើតនៅបាល់ដំបូង បាល់ទីពីរ ឬការបញ្ជូនបាល់ត្រឡប់។

សំណួរ៖ តើត្រូវទុកកីឡាករម្នាក់នៅខាងលើពេលការពារបាល់ជ្រុងឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនមានចម្លើយដូចគ្នាសម្រាប់គ្រប់ក្រុមទេ ប៉ុន្តែការទុកម្នាក់នៅខាងលើអាចជួយវាយបក និងបង្ខំឱ្យគូប្រកួតទុកកីឡាករពីរនាក់នៅខាងក្រោយ។ ក្នុង FIFA World Cup Qatar 2022 មានតែ ៦ ក្នុងចំណោម ៣២ ក្រុមដែលប្រើជម្រើសនេះជាប្រចាំ។ ប្រសិនបើក្រុមរបស់អ្នកត្រូវការអ្នកលេងទាំង ១០ នាក់សម្រាប់ការពារប្រអប់ កុំទុកម្នាក់ខាងលើដោយសារតែចង់មើលទៅមានគ្រោះថ្នាក់ក្នុងការវាយបកប៉ុណ្ណោះ។

សំណួរ៖ តើត្រូវហ្វឹកហាត់ការពារបាល់ជ្រុងញឹកញាប់ប៉ុណ្ណា?

ចម្លើយ៖ ក្រុមគួរហ្វឹកហាត់យ៉ាងហោចណាស់ ១៥ ទៅ ២០ នាទីក្នុងមួយសប្តាហ៍ និងបន្ថែមពេលវេលាមុនការប្រកួតជាមួយគូប្រកួតដែលប្រើបាល់សេតភីសខ្លាំង។ គួរហ្វឹកហាត់យ៉ាងតិច ៤ លំនាំ៖ បាល់ទៅសសរទីមួយ បាល់ទៅសសរទីពីរ ការលេងខ្លី និងការបាញ់ពីបាល់ទីពីរ។ បន្ទាប់ពីមួយវគ្គ ត្រូវកត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលត្រូវបានបណ្តេញ ចំនួនការប្រជែងឈ្នះ និងចំនួនឱកាសបាញ់របស់គូប្រកួត ដើម្បីកែប្រែការរៀបចំដោយផ្អែកលើភស្តុតាង។